เพลงนี้คือเพลงของเธอ,โลกของคนนอนไม่หลับ
ร้อยเพลงแห่งความโดดเดี่ยว
จิ้งหรีดแห่งเมืองสีเทา
ดินแดนแห่งการให้อภัยชั่วนิรันดร์
The world is flat
Question Mark
โตเกียวไม่มีขา
โตเกียวกุ๊กกิ๊กไกด์
็็Happy Ending

ทำไมเราถึงรักการ์ตูนเรื่องนี้นัก
สาเหตุหนึ่งอาจเป็นเพราะ โนบิตะเป็นคนไม่เอาไหน
เพราะความไม่สมบูรณ์แบบในตัวโนบิตะนั้น
เป็นสิ่งที่มนุษย์ปกติมีกันทุกคน
และในความไม่สมบูรณ์แบบนั้น ต้องการกำลังใจชนิดหนึ่ง
เป็นเสียงเชียร์ของใครสักคนหนึ่ง
คนที่พร้อมจะรับฟัง และเชื่อมั่นในตัวเขา
โดราเอมอนถึงแม้จะชอบบ่นจ้ำจี้จ้ำไชกับโนบิตะอยู่เรื่อย
แต่ก็ไม่เคยขัดใจ หรือกำจัดความฝันของโนบิตะเลย
เราจะเห็นเพื่อนคนนี้อยู่เคียงข้างโนบิตะเสมอมา
คอยพลักดันให้โนบิตะได้ทำสิ่งที่ใจเขาปรารถนา
อยู่ร่วมความทรงจำในเหตุการณ์ที่สุขหรือเศร้า
จับมือกันเดินข้ามผ่านความยากลำบาก
กอดคอกันทำเรื่องสนุกสนาน
เสียใจเป็นเพื่อนกัน
ยิ้มหัวเราะด้วยกัน
ด้วยระยะห่างที่พอดี
ทำให้เพื่อนเดินร่วมทางกันไปได้ตลอด
ในชีวิตของเราจะมีคนที่เป็นโดราเอมอนสำหรับเราได้สักกี่คน
หากวันหนึ่งที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเขาได้หายไปจากชีวิต
เราจะมองกลับไปด้วยความรู้สึกเช่นไร
คำว่า -เพื่อน- มีน้ำหนักแค่ไหนในหนทางที่ผ่านมา
...
extract from lostboy's diary